Şehit oğlu Ali Şimşek: Şehit çocuklarının baba ocağıdır Mehmetçik Vakfı

07/03/2017

HIKAYELER

Şehit oğlu Ali Şimşek

Şehit oğlu Ali Şimşek, kızı küçük kızı Ela Sudem ile birlikte TSK Mehmetçik Vakfı Genel Müdürlüğünü ziyaret etti. 1982 yılında kurulan Mehmetçik Vakfının ilk yardım ettiği şehit çocuklarından biri olan Ali Şimşek, Vakfın hayatında çok özel bir yeri olduğunu söyledi ve ekledi: “Şehit çocuklarının baba ocağıdır Mehmetçik Vakfı…” 



Bize kendinizden bahseder misiniz? 

1982 yılında Kırşehir’in Çiçekdağı İlçesi’nin Acı Köyü’nde dünyaya geldim. Evliyim 3,5 yaşında Ela Sudem adında tatlı bir kızım var. 

Babam Mustafa Şimşek 39’uncu Piyade Tümen 14’üncü Piyade Alay Komutanlığı (Kıbrıs) emrinde görevli iken 11.11.1983 günü cephe nöbeti esnasında yıldırım düşmesi sonucu şehit olmuş. O tarihte ben henüz 1,5 yaşındaydım. Babamın şehit olmasıyla annem aile baskısından dolayı benden koparılmış. Annem aslında benden ayrılmak istememiş, ama bir kez daha evlenmek zorunda kalmış. 

Annemle geçen dokuz yıl öncesine kadar ayrı kaldık diyebilirim. Yıllarca bir araya gelmemenin soğukluğu oldu aramızda. Annem beni hep arardı aslında, ama ben ondan uzak dururdum. İçimden ona açılmak, ona sarılmak istiyordum ama olmadı… Üzülmesin diye arayıp sordum ama istediğim gibi olmadı hiç… Bir yıl önce annem amansız bir hastalığa yakalandı ve onu kaybettim. 

Ben hayatıma babaannem ve amcamın yanında devam ettim. Şehit oğlu olarak büyürken en büyük destekçim amcam oldu. Dokuz çocuğu vardı amcamın. Bir de ben on… Burada yengemin payı da çok büyüktür. Beni el bebek gül bebek büyüttüler. Allah onlardan razı olsun. 

Hem babasız ve hem de annesiz büyümek çok acı bir durum. En acısı ise bir Babalar Günü ile Anneler Günü… En sevmediğim günlerdir… Tıpkı diğer şehit çocuğu kardeşlerim gibi Babalar Günleri bir burukluk içinde geçer.  Herkesin babası vardır; yanaklarından öptükleri, koluna girip gezdikleri, .başları sıkıştıklarında yanına gidecekleri… Ve hayattaki konumunuz ya da yaşınız ne olursa olsun yine bir çocuğun burukluğunu yaşayacağımızı hissediyoruz… Allah kimselere bu acıyı vermesin diye geçiriyorum içimden… 

Şehit çocuğu olmak nasıl bir duygu?  

 Öncelikle şehit oğlu olmak bir ayrıcalık bence… Babamı hatırlamıyorum, ama onun oğlu olmanın haklı gururunu ve onurunu hep yaşıyorum... Neden mi? Babamın Türk tarihine geçen aziz şehitlerimizden biri olması, bulunduğum her ortamda alnım ak, başım dik bir şekilde ve gururlu bir biçimde davranmamı sağlıyor. Babamın hiç kötü bir anısını duymadım. Hep mütevazılığı ve saygısı ile anlatılması da beni çok mutlu eder. 

Eğitim hayatım çok mücadeleci geçti. İlkokulu Acıköyü İlkokulunda, ortaokul ve liseyi devlet parasız ve yatılı olarak Yerköy İmam-Hatip Lisesinde okuyup 1999 yılında mezun oldum. Daha sonra Kocaeli Üniversitesi Kocaeli MYO Rafineri ve Petrokimya ön lisans bölümünü bitirip, Cumhuriyet Üniversitesi Kimya Mühendisliği bölümüne geçtim. Üniversite üçüncü sınıftayken Muş’un Varto İlçe Nüfus Müdürlüğüne atamam yapıldı ve daha sonra Sivas Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğü, Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüklerinde görev yaptım. 

2012 yılında Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına kurumlar arası geçiş yaptım. Unvan değişikliği sınavını kazanıp mühendis oldum ve hâlen aynı kurumda kimya mühendisi olarak çalışmaktayım. 

Hayatın bütün yükünü tek başıma sırtlayarak yaşadım. Hep derdim kendi kendime, ‘çalışmalıyım, başarmalıyım ve hayallerime kavuşmalıyım.’ Neticede hedeflerime ulaştım ve ulaşmaya çalışmaya da devam ediyorum. 

Mehmetçik Vakfı hakkında neler söylemek istersiniz? 

Mehmetçik Vakfı ile gerçek anlamda tanışmam lise son yıllarımdadır. Zor günlerimizde hep yanımdaydı. Herkes, hiç düşünmeden, gönül rahatlığıyla bağışta bulunabilir. Bazen Mehmetçik Vakfı da olmasaydı diyordum… Biz şehit çocuklarının baba ocağıdır Mehmetçik Vakfı… Herkesin bu bilince varmasını umarım. Mehmetçik Vakfı aracılığı ile bizlere desteklerini esirgemeyen tüm bağışçılarına da sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.

SON HABERLER